Home - De Cols en de Côtes - Le Ferme Libert (Malmedy)
 
Le Ferme Libert (Malmedy) PDF Print E-mail
Geschreven door Bas   
donderdag, 17 april 2008 11:52

Op een steenworp van Malmedy, ligt het gehucht van Bervercé. Deze juwelendoos vol met schitterende paarlen claimt niet minder dan zes vermeldingen in de Encyclopedie Cotacol die zonder uitzondering ruim boven de 130 punten scoren.

Elk hebben ze een ander karakter. De kuitenbijter-kopgroep werd getipt en daalde onbezorgd de meanderende Tros Marets af Op zoek naar La Ferme Libert. Vanaf ‘Signal de Botrange’, in de afdaling die bijna 10 km telt, is er voldoende tijd om de kuiten los te schudden voor het explosieve geweld van La Ferme Libert. Met een lengte van 1250 meter en maxima tot 20% is zij het meest Kuitenbijterwaardig van de zes. Veel bedenktijd is er niet. Al snel is de coureur op zoek naar de breedte van de weg om de percentages te drukken. Dwars op de helling is het immers het best genieten van de bosrijke glooiing die de klim begeleid. Op driekwart van de klim lonkt het terras van La Ferme met een duivelse venijnigheid. Lof voor diegenen die de wilskracht tonen om ook de laatste 200 meter op de pedalen gaan staan om ook die meters te bedwingen. De dood of de gladiolen!

De grijns op de lippen, die de sterksten siert terwijl men in de korte afdaling naar het terras inzet, is het afzien meer dan waard. De hoeve in Oostenrijkse stijl biedt de welverdiende rust. De Hoegaarden is niet van tap, maar ijskoud geserveerd. Gedurende de klim is er een steeds rijker wordende uitzicht over het dal van Malmedy. Deze prachtige klim scoort met recht een tweede plek in de Kuitenbijter-index. Vanwege haar esthetische karakter en haar uitzicht aan de top dingt zij ook mee naar de kwalificatie van Kuitenbijters’ Mooiste. Ben bedacht voor het kraantje met het bordje ‘pour le chien’. Voor diegenen die het Frans niet helemaal meester zijn. Het water is niet bidon-fähig.

Ga met de muis over de grafiek voor de details


Met dank aan Herman die ons als een Sirene naar de pijn leidde.

Commentaar
Bertje 2010-05-22 19:12:39

In 2006 met de ATB bedwongen en vervolgens downhill van de naastgelegen
skipiste. Nooit weer de Ferme Libert dacht ik toen. Mijn woord niet gehouden,
want vandaag maar eens met de racefiest naar boven gegaan. Dit is echt de
zwaarste "korte" klim die ik ken. Toch geen onmogelijke opgave voor een
beetje (getrainde) fietser.
Jos 2009-07-05 23:24:16

Zeer zware beklimming. Heb deze beklimming constant op met kleinste versnelling
beklommen en nog had ik het zwaar! Gelukkig is het niet zo'n hele lange
beklimming..
Thomas Krol 2008-05-12 18:35:37

Voor mij is dit de allerzwaarste klim van belgië. In de afgelopen week heb ik
onder andere de haussire, de stockeu en vele andere zware klimmmen bedwongen,
maar deze slaat alles. Gruwelijk, zo stijl. Gelukkig is er een klein stukje waar
je kunt recupereren......
Mathijs 2008-04-22 23:40:20

'\\"La Ferme\\" heeft 2 verschillende aanlopen. De
eerste is , zoals boven beschreven, de moelijkste. Het aantal Cotacol (334
pnt.)en kuitenbijterspunten is nog wat hoger te maken door bij de hoeve het
weggetje rechts te nemen. Het stukje is nog steiler dan de doorgaande weg, ca.
200 meter aan 20 % gemiddeld, maar loopt helaas dood. De 2e variant komt vanuit
de westkant en is veel gematigder dan variant I. Perfect asfalt leid u naar de
top van de Ski-piste welke in de zomermaanden gebruikt wordt door overmoedige
Down-Hill bikers met een doodswens. Het stijgingspercentage zal nergens de 10 %
overstijgen dus ook de mindere klimmer kan het terrasje aan de plaatselijke
Ferme pikken zonder zich onder gehoon te voet naar de top te moeten begeven.',
Perjan Pleunis 2008-04-22 23:39:24

Op een of andere manier was het weer moeilijk om deze klim te vinden dus hebben
we de Ferme Libert eerst van de andere kant beklommen. In de afdaling lonkte al
heel snel het café met het beruchte kraanwater maar men verzekerde mij dat we
eerst helemaal naar beneden moesten. Zo gezegd zo gedaan en het leuke is dat je
bij het klimmen zo langzaam gaat dat je kunt genieten van de prachtige
optrekjes. Links, vlak na de start ligt zelfs een schuurtje zo mooi dat menigeen
er zijn huis zó voor inruilt. Na de huisjes is het dan ook meteen gedaan met om
je heen kijken. Dan is het bijten in het stuur en proberen de trappers rond te
krijgen. Op een gegeven moment is daar het café/hotel weer maar wederom moest
ik doorfietsen, nu tot boven! Wees niet bang, we zijn er uiteindelijk toch
geweest. Het kraantje buiten mag dan smerig water geven, ik raad iedereen af om
er überhaupt water dat niet uit een fles komt te nuttigen
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!

3.22 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."