Deze 'Chemin' doet haar naam alle eer aan. Door haar afgelegen ligging en haar moeilijke bereikbaarheid zal menigeen niet de moeite nemen deze helling op zijn of haar palmares te schrijven. Maar elk nadeel heeft schijnbaar ook weer zijn voordeel.
Doordat de voet van de klim voor een racefietser alleen maar te bereiken is via een verkennende afdaling van dezelfde helling is deze gevrijwaard van andere mede-coureurs en weggebruikers. Haar eigenlijke entree via Rue du Parc is dusdanig slecht dat deze route alleen voor de MTB ‘ers onder ons te slechten valt. Met haar 100 Cotacolpunten , 15% max en haar 750 lengtemeters zal ze zich niet in de topregionen van de Kuitenbijters' index wagen. Niettemin een leuke prelude voor wie de contreien van het land van Herve gebruikt om zich warm te draaien voor al het geweld wat verder in het Vesder-dal te wachten ligt.
Op uitnodiging van Guido Roosen dinsdagavond laat alvast de banden opgepompt, de pastaketel op het vuur gezet en de kuiten ingevet om op woensdagavond maar geen modderfiguur te slaan. De route was al geprint op de harde schijf onder de helm maar een buikgriepje bij Guido gooide roet in het eten. Nondeju, vanavond mocht ik mezelf op de pijnbank leggen. Het zonnetje dat nog strak hoog boven Maas stond verzachtte het "leed". Via Feneur en Trembleur over de smalle sluipwegen die niet altijd even geschikt waren voor de racebandjes verraadde het bordje Blegny waar ik was. Tegen beter weten in de Chemin de Favechamps afgerold in de hoop dat het onverharde pad "Rue Joly" inmiddels was voorzien van een laagje asfalt. Helaas! Enfin, Favechamps stond in bloei, het groen greep om zich heen en zag er prachtig uit. Eenmaal weer boven rechts gegaan en na 100 meter weer rechts. Rue entre Deux Bois. Hij doet geen pijn, stijgt noch daalt meer dan een paar procenten maar je waant je wel even alleen op de wereld en schiet er makkelijk een rolletje vergezichten vol. Voor je het weet sta je aan de voet van Thier de Fouarge. Ruim voordat de zon verdwijnt achter de St. Pietersberg weer terug thuis. Was het maar het hele jaar lente!
guido roosen 2008-04-22 23:27:47
Dit klimmetje een paar weken geleden gedaan. Ook toen (omdat dit toevallig zo uitkwam) ben ik eerst afgedaald en vervolgens naar boven gereden (maar goed ook als ik het verhaal van Mathijs lees). Op zich een leuk en pittig klimmetje die je inderdaad niet kunt vergelijken met het Ardense geweld. Vlakbij deze klim is echter nog een klimmetje van iets zwaardere en ook mooier allure: Thier de Fouarge in Bolland. Bovenaan de Chemin de Favechamps richting Bolland en daar de tweede links nemen. 650m lang maar een stuk venijniger en als beloning een mooi uitzicht over Bolland e.o. Bijkomend voordeel is dat dit wel een doorgaande weg is al waren ze deze de laatste keer dat ik er was aan het opbreken.
Marijn Smit 2008-04-22 23:26:08
\'origineel! De omgeving van Trembleur ken ik voornamelijk van de haastige terugweg naar Maastricht, daarbij doodlopende weggetjes niet opmerkend. Dit gebied is niettemin zeer fraai door de scherp uitgesleten valleitjes en venijnige klimmetjes. Nauwelijks Cotacol-waardig, maar de opeenvolging ervan kan toch voor lelijke spierpijn zorgen, vooral omdat je ze altijd op de macht neemt. Ideaal terrein voor trainingen in het voor/najaar!
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
