De naam lijkt uit een sprookjesboek getrokken. De Suske en Wiske van het decadente Spa heten ‘Annette et Lubin’, de personages uit Les Contes Moraux, de moralistische verhalen van Jean-Francois Marmontel. Gelukkig blijven de morele keuzes de fietser bespaard, want deze mooie klim leidt direct terug naar het centrum van Spa.
Een mooie opwarmer voor de Rosier of ‘de verschrikking van de Malchamps’. Het is een aparte ervaring. Zonder ook maar een moment aan het stadsgeruis van Spa te ontsnappen klimt de weg gestaag langs de noordflank van de vallei die Spa omsluit. Percentages tussen de 10 en 15 maken de schamele 850 meter zeker de moeite waard. De route is omringd met bomen en geeft de klim daarmee een eigen karakter. Na de S-bocht is de top in zicht. Na de rotonde kan de renner kiezen om de lichte afdaling voort te zetten richting Balmoral, waarbij hij de aankomst van de Jeu de Paume rechts laat liggen. Een helse helling die zich vastklampt aan de beboste helling. Helaas zijn de bovenste hectometers niet geasfalteerd waardoor er een wezenlijke kans op lekrijden bestaat. Een mooie klim voor de mtb’er, maar vooralsnog niet weggelegd voor de wegrenner. Zo wordt ook door de onvolprezen Encyclopedie Cotacol verklaard, die deze klim als doodlopend naar de analen verwijst. De hoop op het verlengen van de klim blijft bestaan. Het Kuitenbijtersteam liet zich echter niet afschrikken door het besteende bospad en werkte zich al slippend naar boven. We willen de virtueel toegekende 200+ Cotacolpunten hierbij dan ook staven. Aan het einde van de laan biedt de afdaling via de Balmoral zich aan. Met 60 a 70 km/u storten renners zich richting de promenade. Francochamps is nooit ver weg, zelfs niet op twee dunne banden. Punt van aandacht: kijk uit voor overstekende winkelwagentjes aan de voet van deze doorgaande weg.
De Côte d’Annette et Lubin leent zich als amuse voor de thee die rijkelijk geschonken wordt op de terrassen van Spa. Een uitgelezen kans om de getergde rijders uit het peloton op zoek te laten gaan naar een plekje in de zon terwijl de ware liefhebber zich nog aan dit ‘ommetje’ laaft. Vanuit het centrum is deze lus in ruim een kwartier te maken.
Hoe hoog staat Jeu de Paume in Kuitenbijters zwaarste? Het is één van de moeilijkste beklimmingen die ik ken in de Ardennen. Na 90 zware klilometers (Baraque Michel Nord, Ferme Libert, Wanneranval, Les Hezalles, Thier de Coo, Haute Levee en Rosier-Est) kwam de Jeu de Paume voor mijn wielen. Zelden heb ik zo gezwoegd op een helling. 100 meter voor het einde (de onverharde weg) werd de weg helaas geblokkeerd door een auto. Afstappen werd onvermijdelijk, maar mijn hart en mijn benen waren er zeer content mee. Schuldbewust en meewarig sprak de automobilist me toe: c'est dur non? Een blik op mijn hoogtemeter gaf 24% gradiënt aan. Ik kon ondanks de helling nog opstappen, waarna de laatste 100 meter relatief eenvoudig waren. Op twee klimmen na heeft deze klim het hoogste aantal 'bompunten' in de Cotacol. Zie voor de bommenlijst: http://users.telenet.be/sf16499/cotacbom.htm
Mathijs 2008-09-07 22:57:44
'Het is eenieder die deze site een beetje volgt bekend. De steilste hellingen gaan vreemd genoeg altijd gepaard met een kerkhof ergens langs de klim.Meestal omdat de grond die er nu eenmaal ligt zich niet schikt in het laten plaatsen van woningbouw of het houden van vee. Het kerkhof vlak voor de S- bocht is het toppunt van een onmogelijke plek met een haast nog onmogelijkere bestemming. Neem de klim en heb in gedachten medelij met de grafdelvers en kist-dragers welke onder deze percentage's hun werk dienen uit te voeren. Met deze hellinggraad is het dragen van spikes geen overbodige luxe.
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
