Vaux-sous-Chèvremont is een van die Waalse gemeenten die de luxe kennen van de pijnlijke meerkeuze tussen serieuze klimmen. Vanaf de rotonde onder het draculeuze gedrocht voor de TGV, een soort overbemeten bovengrondse tunnel die hier de Vesdre passeert, wordt je passie voor de steilte stevig op de proef gesteld. Zal ik langs links, rechtdoor of rechtsom de vallei ontstijgen? Voor de echte twijfelaars is er geen ontkomen aan: alledrie of de gladiolen. Om het trio te doen zul je een paar keer de N61 omlaag moeten, een duizelhelling waar de durvers met gemak boven de 70 raken. Maar kijk uit voor de gemakkelijk ogende bochten. Om het proefstuk compleet te maken liggen de hellingen keurig gerangschikt op zwaarte, al doen ze weinig voor elkaar onder. De venijnigste is de linkse; de Haie des Loups (in de loop van de klim wordt de klimmer overigens op verschillende schrijfwijzen getrakteerd). Honderd meter na de rotonde sla je links de Rue du Cimétiere in. Weer honderd meter verder dwingt een splitsing je te kiezen: links aanhoudend rij je recht het kerkhof op (de poort staat vaak uitnodigend open); rechts de Wolvenhaag. Aanvankelijk lijkt de aanloop gemoedelijk, vooropgesteld dat je al in de buurt van de kleinste geschakeld staat, maar na honderd meter slaat de steilte je om de oren, aangewakkerd door een verkeersbord met een trotse vermelding van 18%. Links en rechts glijden vrijstaande huizen en groen bestruikte taluds voorbij, onder je wordt het wegdek per hectometer waalser, al heeft de beschaving ook hier toegeslagen. Om je te troosten komt de Haie je tot driemaal toe tegemoet met een kort plateau, net genoeg om de kuiten even tot bedaren te brengen. Twee kilometer na de rotonde beland je op het rommelige binnenpleintje van Romsee waar een rustige toeschouwer tussen de steegjes van aandoenlijke oudbouw van weleer kan genieten.
De middelste is voorzien van meerdere namen. Een ervan is Côte de Fleron, althans volgens de meneer aan wie ik het onderaan vroeg. De onderste helft is officiëel genoemd naar Adolphe Dumont , een dorpeling uit Nessonvaux die hier in 1914 op 43 jarige leeftijd in het bijzijn van zijn zoon door Barbaarse Duitse troepen werd vermoord. Door zijn brede en gecultiveerde karakter doet hij wat tammer aan maar de 9 % die het bordje in Romsee aangeeft blijft wel de volle twee kilometer duren. Eventuele overmoed op de eerste hectometers leidt met garantie naar een lager verzet. Wie wil weten hoe de gemiddelde glooiing van de Ventoux aanvoelt kan zich hier een keer of tien komen uitkuren.
'Bij deze willen we graag Roger bedanken voor zijn bijdragen aan onze site en hem vriendelijk verzoeken zijn volgende bijdragen te kwijten aan een site met een meer masochistische inslag dan de onze. Omdat afgelopen Zondag een goede gelegenheid leek om de overgebleven hellingen van Vaux-sous-Chèvremont te bedwingen trokken wij met de nodige hoogmoed naar het Waalse gehucht. Daar wij overtuigd waren van onze krachtige kuiten werden in de aanlooproute de Côte des Trixes in Jupille en de Thier des Gottes aan het illustere palmares toegevoegd. Helaas vielen deze hellingen in het niet bij de percentages welke voor het grijpen liggen onder aan de rotonde bij de voet van de Rue Adolphe Dumont.De Haute Folie doet zijn naam eer aan. Voor diegenen welke in het zicht van de Keutenberg koude rillingen krijgen...... blijf hier vandaan !!!! Stel je het steilste gedeelte van de Keutenberg of Eyserboschweg voor maar dan dat deze 10 x langer voortduurt. Geen kans op redemptie, geen vluchtweg of tussensprintje voor de loslopende zwerfhonden, welke je gegarandeerd tegen komt op het stuk van 24%, maar enkel het gevecht van man ( of uiteraard ook vrouw !) tegen de berg. Bij het bereiken van de top slaat men het best direct rechts om bij de plaatselijke geestelijke te rade te gaan en een kaarsje te onsteken. Een verzoek om de broodnodige kracht voor de trip huiswaarts. Maar uiteraard niet voordat men afgedaald is en de Haie des Loups heeft afgetikt. In elke beklimming ná de Haute Folie lijkt iedere andere stijging wel mee te vallen. Zo ook de Haie des Loups. Inderdaad geven de plateaus de broodnodige rust om bij het volgende steile gedeelte nog eens aan te kunnen zetten. Niettemin is de Haie door zijn lengte van 2100 meter een moraaldoder van de ergste soort. Bij iedere "top" na een geslechte +18% zie je de volgende muur alweer voor je opduiken. Rest niets anders dan de krachten bijeen te rapen , je zelf te beloven dat dit echt de laatste keer is dat Roger Thijs de route bepaald, en jezelf al sleurend en stoempend een weg omhoog te vechten....... waar wederom een stijging van 21% op je wacht..... Niettemin zijn omschreven hellingen de moeite waard om zich door het voorstedelijk geweld van Luik te begeven en zich bloot te stellen aan percentages welke men, na beklimming, in het bijzijn van medeliefhebbers kan roemen.... wetende dat men zich nooit meer in de buurt zal wagen van deze heilige 3-eenheid.
Boid de Beyne
Mathijs 2008-09-07 14:19:28
'Bois de Beyne', 'Onze beperkingen hebben het tot op heden alleen mogelijk gemaakt van bovenstaande hellingen enkel de Bois de Beyne meester te maken. Vooraf wetende welke percentage''s je liggen te wachten stijgt de adrinaline al snel als de weg maar blijft glooien en op een gegeven moment zelfs omlaag loopt. Gebruik dit momentum van daling en snelheid om de eerste meters van de muur te slechten. Snel klein schakelen is echter geboden om niet na 50 strekkende meters het typische Waalse asfalt van naderbij in ogenschouw te nemen. Ligt het aan mijn gemoedstoestand bij het verorbenen van de 22% of heeft de Rijksdienst van Brug en Weg hier gemeend de klimmer te ontmoedigen zich aan deze helling te wagen door aan de rechterzijde van de weg (daar waar men zich doorgaans nestelt om een helling meester te maken) het geheel te voorzien van het betere plak en stuckwerk en aan de afdaalzijde het geheel te paveien met een soepel lopend stukje bitumen.... ( zie foto !!)Hierdoor wordt men als het ware gedwongen om op de helft van het dalende verkeer te verkeren.Afgezien van dit euvel blijft het laatste gedeelte een genot om te klimmen. Het steilste stuk ligt geheel ingebakerd tussen bomen en ander bossage zodat met zich in een ongerept stukje natuur waant........ ,voor zo''n 300 meter, want dan laat het echte Wallonië zich weer van haar ongenadige kant zien bij het onwaren van rommel en puin in de belendende groeve.
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
