Wallonië telt bijna twee
miljoen minder inwoners dan Vlaanderen; het grondgebied is dan weer iets
groter. Desondanks zijn zeer in geslaagd 1700 km meer wegen aan te
leggen dan hun Nederlandstalige landgenoten. ..
Zeventienhonderd kilometer, dat zit je vanuit Utrecht bijna in Milaan! De
gevolgen voor zowel het uitzicht van het landschap als voor bijvoorbeeld
nutsvoorzieningen zijn immens. Ook het onderhoud levert torenhoge problemen op
waar Wallonië echter rigoureus mee afrekent: er wordt niet onderhouden. Een
ander effect is dat voor de fietser in de gebieden rond grote steden zoals Luik
de huizenloze hellingen schaars beginnen te worden. De Rue Joseph Leclercq is
daar een goed voorbeeld van. Als derde helling vanuit het gehucht
Moulins-sous-Fleron is zij een niet te onderschatten spakenkraker naast haar
grotere nichten Rue des Heids
en Heid de Chene. Wie de Rue des Heids komt afgevlamd en
niet schuin links omhoog de Heid des Chenes op wil kan aan de overkant van de
weg schuin rechts omhoog. Linksom aanhoudend nodigt de Rue Guefosse nog even
uit tot een krachtpatserij op de 42 maar bij nummer 97 wordt het steiler. Bij
de verkeersspiegel wijst een scherpe rechterbocht met een binnenhellinkje van
misschien wel 40% je direct terug naar de kleinere verzetten. Vanaf hier is het
zo'n vijfhonderd meter stoempen tussen protserige nieuwbouw die de weg van
onder tot boven omzoomt. Een mooie straat, die Leclercq, maar ga er niet voor
de verdrukte vergezichten.
Hoe anders is de Fond du Chat, even buiten Jupille, een kilometer vóór
Moulins sous Fleron.Iets vóór de pharmacie lonkt rechts een onooglijk steegje
met sterk gedateerd wegdek. Bij het huis met de gebarsten gevel even
rechts-links waarna Le Chat je in haar klauwen sluit. Zorg ervoor op tijd te
schakelen want 400 meter
gruis en gaten aan meer dan 15% laten weinig ruimte voor Spielerei met de shifters. De dalende postbode
op zijn rood Peugeootje heeft beide hersenhelften ingeschakeld om niet met
tassen en al in de Meidoorn te belanden. De rust links en rechts van de klim is
een weldadige tegenpool voor het hoogtoerige gedaver van je hartslag. Schakel
wensen en verlangens uit; de afnemende steilte van de laatste 150 meter laat zich echt
niet als dusdanig voelen. Eenmaal boven is bij helder weer het zicht op het
ontstegen dal de moeite van een langere pauze meer dan waard.
\'Een aantal dagen is Roger Thijs een dosis dichterlijke vrijheid verweten, maar na een safari door Jupille mag ik constateren dat die binnenbocht van Joseph Leclerq daadwerkelijk 40 procentpunten telt... Dit onvervalst Waals optimisme is over het hoofd gezien door de Cotacolleurs.Dit is de plek waar onbevangen jeugdigheid je binnendoor probeert te passeren om vervolgens op hun rug te belanden. Of was het mijn verbeelding? De kans is groot dat ik mij daar als laatste de helling op trok.
Gouwe Ouwe 2
Mathijs 2008-09-07 13:54:17
'Het is inderdaad een van de hellingen van het eerste uur welke wij via de Cotacol gevonden hebben. Verscholen tussen de huizen laat hij pas zijn ware aard zien na het ''knikje'' naar links. Kan me herinneren dat mijn maag zich ongeveer 3 x had omgedraaid aleer we de top in zicht hadden. Niettemin een leuke teaser als je met een groepje onderweg bent die alleen maar de begaande paden rijdt. Op tijd terugschakelen en zorgen dat je voorop rijdt. Een knipoog naar de wetende......"en alléé...on y va !!!!!!"
Een gouwe Ouwe !!
Bas 2008-09-07 13:52:59
\'Le Fond du Chat... van de vergetelheid gered door Roger Thijs. Dit was een van de eerste krakers die wij in de regio Jupille aantroffen. Ik was haar bijna vergeten. Ontkenningsfase? Ik durf het niet te zeggen. De sporen van m\'n herinnering laten een besneeuwde helling zien waar het paadje door smeltwater vrijgebaand was. Langszij de scheve huisjes met rokende stookoliekachels. De penetrante geur hoort bij het land, bij het winterseizoen... Wie haalde het in zijn hoofd om onder deze omstandigheden te gaan fietsen? De lucht, koud in de neus... zweet lijkt licht aan te vriezen op het voorhoofd. Boven aan de berg is de warme thee dik verdiend. In de herberg dampt de Vin Chaud voor de verzamelde \'couleur locale\', in kerstbest getooid. De feestdagen zijn begonnen, al duurt het nog 4 maanden voordat de zomertijd aanvangt. Het wielerseizoen kent zijn tijd, maar de roem van het fietsen is tijdloos. Hoewel het vandaag niet de kilometers zijn die het verschil maken, genoten we van de stilte op besneeuwde vlaktes van Jupille en Fleron
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
