Kuitenbijters.com niet langer verbonden aan de Steven Rooks Classic
Beste liefhebbers,
Tot onze spijt hebben wij een einde gemaakt aan onze samenwerking met de organisatie van de SRC. De afgelopen jaren hebben wij met plezier en geestdrift de routes bedacht, gereden en tot in detail verfijnd. Waar wij er goed aan dachten te doen de pracht van de Voerstreek, het land van Herve en de noordelijke Ardennen breed toegankelijk te maken voor de wielertoerist, is de organisatie van de SRC een andere mening toegedaan.
Onlangs hebben Steven Rooks zijn medewerkers eenzijdig een einde gemaakt aan de afspraken rondom het publiceren van de route en haar hellingen. Wij hebben dit al die tijd zonder financiële vergoeding in kaart gebracht onder de afspraak dat Steven Rooks zijn website, met daarop de route en de geplande hellingen, naar onze site zou doorlinken. Helaas heeft de organisatie niet het fatsoen kunnen opbrengen om deze gentleman’s agreement te respecteren in de aanloop naar de versie van 2009.
Eerder gingen de vrijwilligers van Le Champion ons voor in deze teleurstelling, maar dat heeft ons destijds niet in ons optimisme geremd. Wij hopen dan ook dat jullie aan de versies van 2008, alsook die van 2009 (voor zover dat onze route in ere gehouden werd), veel plezier beleven. We hebben echter niet de kans gezien om tot een optimaal voorstel te komen om actuele wegopbrekingen en andere gevaarlijke verkeerspunten van een goed alternatief te voorzien. Voor het SRC management lijkt Google Maps een goed alternatief voor noeste winter-kilometers in het zadel. Voor ons is de weg de beste raadgever. Wij willen hierbij dan ook een beroep doen op jullie voorzichtigheid in het rijden van de koers op Hemelvaartdag of de dagen daarna.
Al met al is het voor ons een wijze les geweest. Een ervaring rijker en een illusie armer. We willen dan ook alle mederijders en gastrijders bedanken voor jullie geduld tijdens de vele tussenstops en ‘draaimomenten’ die we voor deze routes genomen hebben. Deze Kuitenbijtersroutes pur sang kwamen dan ook dóór en vóór jullie tot stand. We hebben er veel uren aan besteed, echter niet verspild. De wereld ziet er vanaf het zadel immers prachtig uit. Met of zonder de Steven Rooks Classic.
Natuurlijk blijft Kuitenbijters.com op zoek naar de meest mooie en zware hellingen van Wallonië. Wij zien jullie dan ook graag terug voor een helling of een van de magnifieke routes tussen Maastricht en La Roche-en-Ardenne.
Met vriendelijke groet en tot ziens,
Bas & Mathijs
Beste liefhebbers van het stevige klimwerk.
Na jullie lovende reacties op de verschillende fora en gastenboeken zijn wij vereerd om ook dit jaar weer de route van de Steven Rooks Classic met jullie te kunnen delen. Never change a winning team en daarmee hebben we gedacht er goed aan te doen de 'lange route' te prolongeren. Verken hier de route, haar beklimmingen en de ontbering van de grootste beproeving vanaf Nederlands grondgebied.
Met de klassieken als de Redoute en de inmiddels beruchte Drolenval, ligt er ook dit jaar weer een koers om van te watertanden. Wie een blik op de kalender werpt ziet dat Hemelvaart dit jaar uitnodigt tot een serieuze test. Een kleine maand na het 'verzetten van de klok' zal de SRC voor velen de eerste krachtmeting van een veelbelovend seizoen zijn.
De korte route kent een aanpassing. We hebben de stad Dison-Verviers laten liggen in ruil voor de landelijke contreien van 'Het land van Herve'. Vanaf Val Dieu scheiden beide routes. Waar de 'lange route' koers zet richting Limbourg en het stuwmeer van Gileppe, doorkruist de 'korte route' het land van kaas-en-oude-klare op weg naar de Trooz, waar zij zich in de schaduw van de Trasenster verenigt met de lange route. "Voor de Trasenster?" vraagt de uitgeslapen lezer zich af. En inderdaad, deze uitgave van de SRC trakteert ook de korte route op de 'afstappercentages van de Trasenster en de roemruchte Cote de Drolenval!
Gebroederlijk zullen beide afstanden de afdaling richting Maastricht inzetten. Let wel: de handdoek is daarmee nog niet geworpen. Eenmaal noordwaarts gekeerd wacht Les Waides. Net als vorig jaar garant voor verbeten gezichten en gebeten kuiten.
Voor diegenen die zich op zoek zijn naar alternatieven voor EPO of 'pot Belge' een paar handreikingen voor een succesvolle SRC.
begin gematigd! Het is een relatief lange koers waarin de glooiende wegen vaak meer kracht kosten dan waar men tijdens het rijden erg in heeft. Het zwaartepunt van beide afstanden ligt op en net na de helft. Voorheen was voor de lange route de Redoute het teken voor de terugweg. Dit jaar is dat de Drolenval.
neem iets te eten mee voor de eerste 40 km. Voor en na Rullen-Branbant na is er gelegenheid genoeg om een banaan of muslireep te nemen die van pas zal komen wanneer er in Limbourg geklommen zal worden (lange route).
Voor wie solitair of in een kleine groep rijdt: neem een extra binnen- en buitenband mee. In het geval van een regenbui is het Waalse grind funest voor de banden. Een tweede bandje 'steken' voorkomt een plekje in de bezemwagen.
'Een tandje minder'. Voor wie geen Bettini heet: een triple of compact-casette is geen overbodige luxe.
Bij het afdalen naar Limbourg is de verleiding groot om 50+ op de teller te zetten. Let op de verraderlijke 320° bocht voordat u in Limbourg onder de spoorweg door gaat.
- Kijk voor reacties en een nabeschouwing op de route van 2008 op deze link.
