Tussen al de côtes op deze site staan een handvol hellingen die de term 'Col' verdienen. Col de Rideux is de eerste helling die het predikaat verwierf. Tesamen met haar medeflanken (Nord I en II, Nord Est en Sud) vormen zij een bedevaartsoord voor klimliefhebbers. Col de Rideux wordt terecht bezongen door de Cotacol als een parel in de prachtige regio van de Luxemburgse Aisne vallei.
Col de Rideux – Nord Est
Deze klim heeft mijn hart voor eens en voor altijd gestolen. Ondanks de slechte staat van de weg (vooral de eerste kilometer) is dit een klim waar je verliefd op wordt. De eerste 1,5 km rijdt je doorheen een bijzonder dicht woud.
Het lijkt alsof je doorheen een zuil van bomen en struiken rijdt. Het bos slokt je als het ware op terwijl je continue zo’n 6% klimt. Of je nu onder, boven, links of rechts kijkt, het bos is alom aanwezig. Na een haarspeldbocht (rechtsaf) kom je stilaan op het plateau. Even lijkt het of de klim gedaan is maar het zwaarste stuk moet nog komen. Op het T-kruispunt sla je naar recht af (richting Heyd). De laatste halve kilometer stijgt met zo’n 8% gemiddeld. Je kan het moeilijk een kuitenbijter noemen: 2.6 km aan 6.2% (160 hoogtemeters),maar het is wel een juweeltje van een klim.
... wordt binnenkort vervolgd met Col de Rideux Nord, en Sud.
Commentaar
Col du Rideux
Luc Hermans 2009-09-21 13:08:12
Persoonlijk vind ik de zuidkant van de Col du Rideux één van de mooiste bekilimmingen van de Ardennen; veel mooier dan de andere kanten van de Rideux. De beklimming op zich is zeker de moeite (hogere percentages in de eerste honderden meter, dan wat minder steil en op het einde terug percentages van rond de 10%), het wegdek is best te doen maar zijn grote troef ligt hem vooral landschappelijk. De panorama's, vooral langs de rechterkant, zijn gewoonweg fantastisch. En ook de toegangsweg als je vanuit Erezée en Fisenne komt en de weg langs de Aisne volgt, is betoverend mooi. Een echte aanrader dus.
Prachtcol
Pieter van der Brugge 2008-11-17 23:21:50
Ja, de Col du Rideux...een prachtcol, alleen al om te zien. Vanuit zuidelijke richting in het Aisne-dal doemt ie voor je op als een grote beboste bult. Ook vanuit het noorden, de bebouwde kant, is ie imposant. De weg stijgt tot 370 meter en loopt tussen twee toppen van 390 meter hoogte door, als een bergpas. Vandaar denk ik dat ie het predikaat 'col' heeft gekregen. De klim vanuit het noorden, vanaf de steengroeve, is lang en vooral psychologisch zwaar. Na een supersteile eerste 400 meter kun je even bijkomen op een stuk vals plat, maar daarna moet je weer aan de bak tot bovenin het dorpje Heyd. Bij een bocht naar rechts is het weer even vlak maar na de bocht naar links trekt het weer flink aan. Bij de volgende bocht naar links, als je inmiddels tegen het rood aan zit, krijg je zicht op de top maar o o o wat een zware laatste paar honderd meter heb je dan nog te gaan! Eenmaal over de top kun je dubbel genieten: van je eigen prestatie en van het fantastische uitzicht op het Aisne-dal.
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
