Rond de kerstdagen doet het team van Kuitenbijters.com traditioneel de binnenstad van Luik aan. Met haar sfeervolle kerstmarkt en een overvloed aan Kerstdelicatessen roepen de koude kasseien om een confrontatie. Veel hoogteverschil per vierkante kilometer en sprekende namen als Rue de La Seche, Rue Pireusse en vandaag; Rue Du Laveu!
Aan de voet van deze kuitenkraker ligt het station van Luik. Deels in aanbouw, zoals het Luik betaamt, ligt het moderne skelet als een wakende dinosauriër, grommend van aankomende en vertrekkende coupés. Daar waar een verloren toerist met haar koffers sleept, slepen wij ons zelfvertrouwen richting de Rue du Laveu. De zondagochtenden zijn traag in het 's nachts zo vibrante Luik. Als rookpluimen laten we wolkjes van gecondenseerde adem opstijgen wanneer we sur place de straatnaambordjes bestuderen. Het aanzicht van de heuvel verraad op het eerste zich niet de nr 7 van de 'Kuitenbijters Zwaarste'. De routekapitein brengt soelaas door op een triviaal hellinkje te wijzen. Weliswaar getooid met kasseien, maar niet hetgeen we in ons geestesoog geschilderd hadden. "Hier overheen en dan aan het einde links!", roept hij de voorlinie na. Rue du Laveu intimideert nog niet .....althans niet op haar eerste meters.
Haar aanloop is mild. Stukjes kasei, afgewisseld met verloren asfalt. Na de flauwe bocht toont zij haar ware aard. De meeste klimmers valt de baby blauwe moskee al niet meer op. Gemiste kans. Want hier zou een beleefde knik naar welke-god-dan-ook op zijn plaats zijn. Al was het maar om de moed te verzamelen die langs toeclips weg dreigt te vloeien. Al snel staat het hele gevolg op de pedalen. Een moskee, een bedevaart...en spieren die smeken om een suikerfeest. Op deze zondag roepen we álles aan. "Gauffre de sucre, Gauffre de sucre" mompel ik bij elke pedaalomslag. 20 procentpunten en het einde is nog niet in zicht! De vorst maakt het niet makkelijker. Op de steilste stukken worden we terug in het zadel gedwongen om een slippend achterwiel te vermijden. De voorste renners verraden het einde van deze beproeving met hun lyrische gejuich aan de top... althans de enkeling die niet in ademnood verkeerde. Het uitzicht voor diegenen die over het stuur gebogen op hun kameraden wachten is dan ook magnifiek. De stad, de gedurfde architectuur en de pijn op de gezichten van je mederenners. Voldaan wordt de afdaling ingezet. Stapvoets waar gladheid op de loer ligt. Op Place du Lambert wacht warme chocolade met de aanbeden Gauffre de Sucre.
Begonnen met Rue Pirreuse waar een mevrouw zei dat we hem beter afreden ipv omhoog, maar we zijn uiteraard geen watjes, maar eerder maso-trappers. Eigenlijk vond ik Rue Pirreuse mooier dan Rue du Lavue. De laatste thans niet gelachen, maar nu ook weer niet om van de daken te schreeuwen dat het een prachtige helling was. Als je een dagje in Luik zou rondrijden dan vind je volgens mij nog verborgen schatten, want daar is geen meter plat (+10%). De straten die daar toch zo in de geburen liggen, amai. Wie zoekt die vindt of gebruik hier gedeeltelijk de gps-link (http://bikeroutetoaster.com/Course.aspx?course=81 074)
)
Eindoordeel: been there, done that…
Walter Celie 2009-01-28 08:36:49
Gisteren dit klimmetje gedaan. Zeer pittig. Was begonen met de Côte de Trixhes
hierna de rue Coupée en de Rue Pirreuse. Als 4-de kwam Rue Laveu, welke niet onder doet voor de 2 voorgangers. Op terugweg naar Eijsden, merkte ik dat ik nog goede benen had en besloot de Rue de la Xhavée te nemen via de rue des montagnards, doel was om bij Blegny de Chemin de Favechamps
te beklimmen. Gezocht naar een doorgang vanaf Heuseux, pad met 10 cm zachte modder, Hierop terug gegaan en bij Bolland, de Basse Hez gedaan. Na 6 heuvels helemaal leeg gereden, gelukkig ging het laatste stuk alleen nog maar bergaf
Herman Nekkers 2009-01-09 23:34:40
Na afloop van de laatste WWKK waren er renners die mij verbaasd vroegen waarom ik er plezier in had om tochten als La Marmotte te gaan rijden. 9 a 10 uur op de fiets werd toch wel als een heel bizarre uitdaging gezien.
Terwijl ik vanaf oktober slechts enkele tochten heb ondernomen op de mtb en verder heb genoten van de feestdagen zijn er ook renners die zich niet laten afschrikken door een vrieskoutje meer of minder.
Zo ook de heren Kuitenbijters, want wat schetst mijn verbazing, de mannen trotseren de Siberische temperaturen van de afgelopen tijd om een onbetekenend Luiks kasseienstraatje per fiets aan te vallen. En dat alleen maar omdat hier de stijgingspercentages over enkele honderden meters zodanig zijn dat fietsen slechts is weggelegd voor idioten of supertalenten. Ik laat even in het midden waaronder in Mathijs en Bas schaar :-) En dat aangevuld met een typisch Belgisch kasseienwegdek maakt het geheel tot wel heel bizar avontuur. Dat vind ik pas gekkenwerk.
Het verhaal gaat dat de Luikse politie al in actie wilde komen om deze idioten van de weg te halen. "Dr is een stel zotten gesignaleerd die de Rue Laveu op dn fiets willen beklimmen met 5 graden onder nul." "O laat maar, dat zijn dn Kuitenbijters uit 'olland. Die zijn niet gevaarlijk."
Klasse mannen! We weten in ieder geval alvast waar WWKK3 ons naar toe zal leiden :-)
Defooz Dirk 2009-01-09 20:49:06
Kan kan het beamen, dit is een leuk winter klimetje.
Een goede voorbereiding op de RONDE VAN VLAANDEREN.
Klassieker !!
Mathijs 2009-01-07 23:21:40
De Rue laveu is een echte ouderwetse kasseienklim. Eerder al beschreven in het lexicon van Dhr. Houtepen maakt deze helling haar faam waar. De kasseien geven je nooit het gevoel dat je lekker in je ritme komt. Hij “rolt”gewoonweg niet ( wat je ook onder “rollen” mocht verstaan bij + 20 % ;-). Onze Belgische bijrijder klokte zelfs een parmantige 24 % op zijn klokje toen hij tussen het stoempen door zijn hoofd van zijn voorwiel kon halen.
Je kunt zeggen dat deze eigenlijk de letterlijke tegenhanger is van de Côte de Saint Nicolas die in de finale van L-B-L gereden wordt. Mochten de parcoursbouwers verlegen zitten om de finale van wat peper te voorzien kunnen ze hier gerust hun hart ophalen.
Walter,hij wacht op je ………
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
