Het overkomt de fietsende half-god maar een paar keer per seizoen… ‘goede
benen’. Of het een fysiek hoogtepunt is of meer zegt over het gezelschap van
die specifieke rit blijft altijd de vraag. Feit is dat het fietsen in optima forma is. Het
zijn ritten waarop je niet stuk bent te krijgen, je mederijders des te meer:
"Ich fahre alles kaput ! " *
Tot waar het rijk der Kuitenbijters reikt weet ik niet precies. Valt Bassenge nog onder de territoriale gronden? Zo ja, dan is de klim van Bassenge naar Houtain Saint Simeon al vaker beslecht. Een rechttoe rechtaan helling die toch pittiger is dan haar tegenhanger vanuit Haccourt.
Waar water stroomt zijn de kuitenbijters nooit ver weg…
Zo ook niet in het stroomgebied van de Lienne. De doorgaande weg kent twee
gezichten. Eén weg die de voet van de Vecquée en de Côte de
Xhierfomont siert met het vlotlopende asfalt van de zwartste soort De andere
weg is een vloek. Een Waals karrenspoor geplaveid met roemrucht gruis tussen de
gaten. De fietser stuitert in zijn vlucht. Op weg waarheen? De hel lijkt het...
en niets is minder waar.
