Na 4 jaren Steven Rooks Classic is het tijd voor een frisse wind door het parcoursboek. Een lustrum vraagt immers om iets nieuws. Na 4 keer linea recta naar de Redoute getrapt te hebben werd het tijd voor het grote geschut. Het team van kuitenbijters.com werd gevraagd om hun kin van het stuur te heffen om zo de weg naar Remouchamps van een vleugje krakende kuiten te voorzien.
Zie hieronder het resultaat. Een boeket van kuitenbijters uit de Voerstreek, het Land van Herve en een glimp van de Noordelijke Ardennen. Op de leest van de ‘oude route’ schoeiden wij een nieuw parcours. Nog steeds gekroond door de Côte de Redoute, maar met een hofhouding aan côtes die niet onder doen voor een Luik-Bastenaken-Luik of de Waalse Pijl.
Getrouw vanuit Maastricht gestart biedt deze koers het mooiste van de Voerstreek, een klim naar het rustieke Ville Haute om met de Hestreux in de benen zich neer te vleien op de oevers van Lac Gileppe. Overigens niet voor lang, daar het peloton haar opwachting maakt in het mondaine Spa, aan de voet van Côte de Desnie. Voor wie deze queste schouderophalend achter zich liet in de pijlsnelle afdaling richting Remouchamps is er de ‘kluif de Redoute’… Koningin onder de plaatselijke cols & côtes.
Komt de beproeving van de SRC 2008 hiermee aan haar einde? Allerminst!
Met de tergende Côte de Cornemont in het vizier wachten er nog maar liefst 3 Kuitenbijters van de ergste soort. Côte de Trasenster over haar onbekende, en ondergewaardeerde, westkant en als hoogtepunt de Côte de Drolenval: 1200 meter aan naakte beproeving met maxima tot 20% !
Dat de Thier de Fouarge ons scheidt van de kers-op-de-taart, Les Waides, is geen sinecure. Verlaten mocht zij 4 jaar lang toekijken hoe de karavaan haar milde evenknie bekroop, geduldig wachtend op háár tijd... deze killer-klim zal menige renner heugen tijdens de laatste kilometers richting Maastricht.
Les Waides mag dan het sluitstuk van deze koers zijn, weinig hellingen kennen een venijnigere beet! In de laatste meters van haar beklimming slaat zij met ruim 17% aan hellend asfalt genadeloos toe. Onderschat haar niet!
De ‘tussenroute’
Voor wie dit het voorstellingsvermogen te boven gaat ligt er in Limbourg de keuze: 170km ondergaan of toch de ‘short cut’ van 115km? Deze laatste variant laat zich echter niet zonder slag, stoot of bijtende kramp knechten… voordat deze route zich samenvoegt met de hoofdroute worden er de renner nog twee krakers gepresenteerd. De prachtige Rampe de Renoupré gevolgd door Côte du Mont. Deze laatste klim van ‘afstapkaliber’ door de het stadse Dison vraagt het beste van de renner voordat de route zich weer samenvoegt in Xhendelesse.
Met nabij 164 kilometer in de benen is het goed rusten in de omgeving van Maastricht. Met een lang weekend voor de boeg zal de stad u met open armen ontvangen.
Het kuitenbijtersteam wenst eenieder een plezierige en veilige rit toe!
Voor diegenen die zich op zoek zijn naar alternatieven voor EPO of 'pot Belge' hier een paar handreikingen voor een succesvolle SRC.
begin gematigd! Het is een relatief lange koers waarin de glooiende wegen vaak meer kracht kosten dan waar men tijdens het rijden erg in heeft. Het zwaartepunt van beide afstanden ligt op en net na de helft. Voorheen was voor de lange route de Redoute het teken voor de terugweg. Dit jaar is dat de Drolenval. Bij de 'korte' route is men aan de top van de Côte de Mont over het zwaartepunt heen.
neem iets te eten mee voor de eerste 40 km. Voor en na Rullen-Branbant na is er gelegenheid genoeg om een banaan of muslireep te nemen die van pas zal komen wanneer er in Limbourg geklommen zal worden.
Voor wie solitair of in een kleine groep rijdt: neem een extra binnen- en buitenband mee. In het geval van een regenbui is het Waalse grind funest voor de banden. Een tweede bandje 'steken' voorkomt een plekje in de bezemwagen.
'Een tandje minder'. Voor wie geen Bettini heet: een triple of compact-casette is geen overbodige luxe.
Bij het afdalen naar Limbourg is de verleiding groot om 50+ op de teller te zetten. Let op de verraderlijke 320° bocht voordat u in Limbourg onder de spoorweg door gaat.
Aan de voet van de afdaling richting Dison (korte route) liggen drempels. Pas uw snelheid hier aan.
De Hestreux (lange route) is een wonderschone doch verradelijke klim met haar gaten en kieren. "En groupe" omhoogrijden verminderd het zicht op het wegdek met de kans op vallen. De voet is dus de plek voor uw splijtende demarage !! Het uitzicht op en over het stuwmeer zijn het arbarmelijke wegdek bergop meer dan waard .
Kuitenbijters.com leden zijn minder schaars dan u denkt. Doorgaans haalt ieder er wel eentje in tijdens een koers als deze. Schroom niet ze over hun afstappunt te helpen met een zetje in de rug...
Het team van Kuitenbijters.com wenst u een succesvolle rit toe!
Het stuwmeer van Gileppe halverwege de lange route
Een nabeschouwing
Commentaar
enkele reacties op de diverse fora
Mathijs 2008-07-18 10:02:04
Gastenboek SRC
Cok Cardol 01-05-2008De klim naar het stuwmeer was het absolute hoogtepunt. Complimenten voor Steven en de hele organisatie. Het was de moeite waard om deze mooie tocht te rijden.
Heerlijk dagje Rogier 01-05-2008Ik kijk zoals waarschijnlijk vele mensen terug op een prachtdag! Het weer was flink meegevallen, de route was geweldig, en alles was goed geregeld; Verkeersregelaars prima, het was allemaal goed aangegeven en de sfeer was goed. BEDANKT! Over het parcours; de redoute begint iedere keer 'makkelijker' te worden, 160 km is een prima afstand. De drolenval was voor mij 200 meter te veel, maar wel weer een uitdaging. En tot slot was het gaaaaf!!! Tot volgend jaar!
Mijn inziens de mooiste en leukste tocht in zijn soort. Wat een mooie route, niet meer veranderen. Ik heb net zoveel genoten van als geleden bij de cote de drolenvalle wat een klim ! ( en hoe heb je hem kunnne vinden) Zeker als een van de laatste klimmen in het parcours loodzwaar. Met nadruk wil ik alle vrijwilligers m.n. de verkeersregelaars bedanken super ! Tot volgend jaar Paul Jorna
Alle vijf de SRC's gereden en dit was verreweg de mooiste. Qua parcours dan. Met de paar stortbuien die we vandaag over ons uitgestort kregen, was het weer in elk geval beter dan de afgelopen twee jaar toen het vrijwel de hele dag regende.(,.,) Maar het parcours vooral zo houden. Zwaarder dan voorheen, maar vooral ook mooier. Marco
geweldig genoten (en afgezien;)) !!! Joost Parren - 01-05-2008Dit was mijn 5e SRC! En wat voor één! verreweg de mooiste route van al die 5 edities! Het weer zat natuurlijk enorm mee (ondanks een paar korte buitjes) en de klimmetjes in de 160km waren subliem! Vooral die Drolenval: wat een gemene pukkel is dat zeg! ik ging daar echt harkend omhoog: Heerlijk zwaar zo ver in het parcours:),
Een ongelooflijk mooi parcours Bert Hulscher - 01-05-2008Vandaag de 160 km gereden. Het mooiste was toch wel de route. Niet te vergelijken met voorgaande jaren. Al vanaf de start was het aantrekkelijk. Voorgaande jaren kreeg je het gevoel dat je zo snel mogelijk Nederland uit moest. En er is veel moeite gedaan om onbekende weggetjes te vinden. Terwijl ik in deze regio toch veel fiets was het nodige nieuw voor mij. De tocht was beduidend zwaarder dan voorgaande jaren maar voor de getrainde fietser te behappen. Wat mij betreft voor volgend jaar weer hetzelfde parcours! Puur genieten.
Niets te klagen... Roel - 02-05-2008Niets te klagen... alleen over mijn benen dan :-) De route was een stuk mooier dan voorgaande jaren. Niets meer aan doen dus. Een pluim voor de organisatie! Heb de 160 met veel plezier gereden, ondanks de kramp waar ik tijdens het klimmen erg veel last van had. De Drolenval, deed pijn, maar had hem niet willen missen.
De KoersHenri - 02-05-2008
Organisatie bedankt! Wat een top Classic zeg. Hierbij vergeleken is de Amstel Gold Race een leuke training. Dit was mijn eerste SRC maar zeker niet de laatste. Genoten van 160 kilometer klimmen, keihard dalen en dan weer klimmen.
Nijland - 02-05-2008Respect voor de organisatie, wat een heldentocht! Respect voor de verkeersregelaars, dat mag ook wel eens gezegd! En heel veel respect voor de jongens die dit allemaal bij elkaar bedacht hebben, je moet lef hebben zo'n tocht in elkaar te draaien, velen zullen zich verslikt hebben mbt vorig jaar. Wat een supertocht, merci en volgend jaar weer!
jean-paul baeten - 02-05-2008
Heb de 160 km. gereden en echt enorm genoten. Prachtig zwaar parkoers (wie weet hoeveel hoogtemeters we nu werkelijk gehad hebben?? volgens mij meer dan 2000...),
Redactie: Jean-Paul je hebt er ruim 2600 overwonnen!
mooi! sander - 02-05-2008
Wat een fantastisch mooi rondje is hier uitgezet! eerste keer dat ik SRC fiets. Ik heb genoten, en behoorlijk moeten afzien.
zadeltasje Bart - 02-05-2008
Ik wil de organisatie bedanken voor de schitterende route. Vooral van de vele binnendoorweggetjes heb ik erg genoten.
mooi en genoten Carlo - 02-05-2008Schitterende tocht, echt genoten, goed uitgezet parcours. 160 km gereden met alle klimmen. Ben van oorsprong een 'binnenfietser' en sinds oktober 2007 naar buiten gegaan. Nog nooit zo lang gefietst en geklommen in een schitterende ambiance. Jaja wanneer kan ik voor 2009 inschrijven?
Top Fred - 02-05-2008
Een schitterende tocht met veel lof voor de mannen van Kuitenbijters.com. Top, uitpijling van de route, geweldig - de route zelf, wat een geweldig mooie onontdekte klimmen - ook alle hulde voor de mannen van de verkeersbegeleiding
Super! Janpieter Corbeek - 02-05-2008
Allereerst hulde aan al die mensen die het gisteren mogelijk hebben gemaakt deze tocht te doen slagen. Het was voor mij de 1e keer. Maar ik hoop zeker niet de laatste. Enorm genoten. Een prachtig parcours. Wat ik geleerd heb is nog meer klimkilometers te maken. Nu moest ik bij zware klimstukken even afstappen. Maar ik reed op karakter en dan geeft het een enorme kick als je de finishlijn in Maastricht passeert!
Forum Fiets.nl
Ik was verrast door het feit dat je al zo snel na de start bij het MECC in een mooie omgeving kunt fietsen. En dat is eigenlijk de hele tocht zo gebleven. Vooraf waren er wat discussies over de nieuwe route. Vergelijken met de oude versie kan ik hem niet maar ik heb er van genoten. Mooie rustige wegen met fraaie uitzichten. Wat wil een fietser nog meer? De hoeveelheid echt steile stukken vond ik uiteindelijk wel meevallen. Hoewel het denk ik wel aanmerkelijk zwaarder was dan de oude rit.
Ergens halverwege wel een paar buitjes gehad maar gelukkig ging dat niet heel hard en klaarde het een paar keer snel weer op. Zware punten in de route waren met name de bekende Redoute en de Drolenval. Die laatste kende ik nog niet maar vergeten zal ik hem voorlopig niet. Wat een lastige heuvel is dat zeg. Halverwege zie je hoog voor je fietsers naar boven harken en dat terwijl je er toch vlakbij bent. Dan weet je wel hoe laat het is. Terugschakelen en met beleid naar boven. Maar naast de steile weg is het ook een mooie klim. Mooier dan bijvoorbeeld de Redoute.
Maar ik had het op één of andere manier toch nog wat zwaarder verwacht. En dan valt het uiteindelijk weer mee. Alleen die Drolenval heeft wel echt indruk gemaakt. Zowel door de moelijkheidsgraad als door de schoonheid. Bottecchia
ver-schrik-ke-lijk zwaar -doch mooi- parcours. Puik werk voor de organisatie voor het uitstippelen, maar ik ben het absoluut niet eens met het feit dat het nog wel meeviel met die steile stukken. Integendeel, er zat amper een 'loper' in. Het waren allemaal stevige, steile beklimmingen. Stikdood zit ik dus. Maar binnen enkele dagen is dat vergeten en dan zal ik met tevredenheid terugblikken op deze mooie tocht die de platgetreden paden toch bijna volledig links laat liggen.
Tijd voor de eerste grote test van het jaar vandaag met op het programma de volledige afstand van de Steven Rooks Classic (160km). Omdat het een lustrum-editie (5jaar) betrof werd het parcours volledig hertekend in vergelijking met de vorige jaren. Kuitenbijters.com stond garant voor de uittekening ervan en het moet gezegd : dit zijn mannen met kennis van zaken. Mooie website overigens !
De voorbije dagen had ik online al vastgesteld dat het een zeer selectieve rit zou worden, met een voor mij groot aantal onbekende hellingen. Toch een beetje met schrik in het hart om half 7 in de auto gestapt en richting Maastricht gereden. Bij aankomst om half 8 zag het niet naar uit dat er een bekende cyclo zou plaatsvinden. Een uurtje later evenwel was de startplaats zwart van het volk.(…)
De eerste knaller die zich aankondigde was de beklimming van Rullen, in Sint Pieters Voeren. Had 'm al ooit gedaan tijdens de SFC. Echt lang is hij niet maar o zo steil (17%). Met de 39*25 lukte het redelijk, maar boven werd alles op een lint getrokken en zat de wind pal op kop. Pijnlijk. En dat was pas kilometer 20. Daarna zaten we vlug op voor mij onbekend terrein. Via Clermont (kasseien) belanden we in Limbourg in een of ander mooi historisch kader, voorafgegaan door de Côte de Ville Haute : 2km, 100m hoogteverschil en een max van 19%. Met kasseitjes als uitsmijter.(…)
Iets verder kwam de volgende beproeving eraan : de Côte de Gileppe. Te nemen via een in normale omstandigheden afgesloten wegje. Max slechts 13%, maar de angel lag in de lange uitloper na het stuwmeer. En weer lag ik er daar bijna af. Voor diegenen die het nog niet doorhadden : de benen waren op dat ogenblik al serieus 'volgelopen'. En recuperatie was ze niet gegund, want vlakke stukken die naam waardig zaten er gewoon niet tussen (behalve de laatste 20km dan). In Winamplanche, net na het doorrijden van Spa (km85) was het moment dan toch daar : de Côte de Desnie. Dicht bij de fietsenwinkel waar we tijdens het MTB weekend herstellingen lieten uitvoeren in januari. 4,5km lang, nooit echt supersteil maar wel 260 klimmeters. Ongeveer halverwege diende ik het uitgedunde peleton (nog 25 à 30man) te laten rijden. Boven kom je uit op de Hautregard (voet van de Vecquee ook). Het peleton was al snel uit het zicht. Het zou op de Redoute overigens ook volledig uit elkaar spatten.
De Redoute is en blijft een verschrikking, zeker na 100km koers. Het was kruipen. Gelukkig moesten we niet tot aan de toren, maar enkele honderden meters voor de top werd rechtsaf geslagen. Net zoals in de Waalse Pijl overigens. Eerst wel de drinkbussen snel gevuld en drie minuten stilgestaan. Met zijn drieën besloten we samen te blijven rijden. Ik was op dat ogenblik al volledig naar de kloten en de gedachte dat het nog dik 60km te gaan was maakte mij niet beter gezind. En het bleef continu bergop gaan. Naast de hier genoemde beklimmingen zaten er zeker nog een 10-tal andere in van minstens enkele honderden meters lengte. Met tot gevolg af en toe een aanzet tot een kramp. Boven werd telkens gewacht op diegene die achterbleef. Next up was de Côte de Trasnester; Mooie naam ! 15% in het begin, maar relatief kort met zijn 1200m lengte. Ging nog relatief goed. Al maakte ik daar de fout te denken dat dit de voorlaatste helling was; Valt mentaal zwaar om dan te moeten vaststellen dat er nog 3 officiële en een aantal niet opgenomen beklimmingen zouden volgen. Man man man. En wat voor één eerst ! de Drolenval ! Afschuwelijke naam en tevens een afschuwelijke klim. Nog liever 2x tereke de Redoute dan nog een keer de Drolenval. Schitterend uitzicht overigens. Zie ik hier toch op foto's. 6km/h ging ik nog. Had er tegenwind gestaan, ik had moeten afstappen. Eenmaal boven gingen de hemelsluizen volledig open: wolkbreuk. Gevaarlijk met die windstoten en het gladde wegdek. Afdalen werd plots minder aangenaam. De Thier Fouarge, 17% en 600m zag ik , ongetwijfeld in een vlaag van zinsverbijstering, aan als een korte klim van 200m (er zat een bocht in) waar ik op 'snelheid' over kon vliegen. (…)
Doodop. Mijn benen voelden als beton en ik moest oppassen met recht op de trappers staan wegens krampen. De 9de en laatste helling - Les Waides- was hangen en wurgen en weer tegen lage snelheid bovengeraken. Het ging al iets beter dan op de Dorenval, maar het max.percentage was ook slechts 14%. Daarna belanden we langzaam weer in de Voerstreek. Gelukkig met nu af en toe een wat langer stuk bergaf of vlak. (…)
Met het laatste wat in me zat een sprintje eruit geperst en als eerste van de vijf over de lijn gekomen. Volledig kapot. Van de Marmotte 2005 geleden volgens mij dat ik mijn lijf nog eens zo heb gepijnigd. In totaal 160km op de teller tegen een gemiddelde van 31,4km/h en 2600hoogtemeters. (…)
Content over de gereden rit in een werkelijk fantastisch decors. Ik heb er weinig tot niet van kunnen genieten, maar de streek was degelijk schitterend. Geen enkele keer langer dan een paar honderd meter op een grote baan gereden. Slechts één of twee dorpskernen gepasseerd. Knap gedaan van de organisatie. Niks op aan te merken! lyotOndanks dat ik me niet 100% voelde heb ik me prima vermaakt, en net zoveel spierpijn in mijn triceps door het trekken aan mijn stuur als in mijn benen. De route zelf was erg de moeite waard en ik ben er volgend jaar weer bij als deze route min of meer gehandhaafd blijft. Ik zou wel graag bij alle verzorgingsposten sportdrank willen krijgen ipv water. Een start op tijd zou ook wel prettig zijn, het was toch wel koud 's ochtens (ook al heb ik gedurende de dag een aardige kleur op mijn benen gekregen).
Maar goed, de route was dus prima, ik heb zelfs maar weinig lopers gezien en als ik alle reacties lees waren het voor de meeste mensen nieuwe hellingen, waarmee je je als tocht toch onderscheidt. Wellicht heb ik wat borden gemist, maar ik zag volgens mij niet bij alle officiele hellingen een beginbord met alle informatie, dat zou ik wel graag willen zien.
Naast de Drolenval vond ik de klim bij het leeuwenstuwmeer erg mooi. De Redoute hoort er waarschijnlijk bij maar kwam op mij een beetje gemaakt over in de route, alsog er bij de route een kleine omweg werd gemaakt. De laatste 25 km vlak en met wind in de rug mogen erin gehouden worden. Pijn is voor even, opgeven voor altijd. Mac94
Wielertoerist.nl
heel mooi parcours. Het was voor mij een redelijk bekend gebied, maar toch zaten er voor mij wat nieuwe weggetjes in. Mijn complimenten voor de 'parcours bouwers'. De Drolenval is het juweeltje van deze tocht: wat een schitterende klim! Met dit nieuwe parcours is dit een van de mooiere tochten in deze omgeving. Er zaten vele mooie klimmetjes in. Knecht van Bert
Het parcours was zonder meer prachtig, alle lof! Vooral het beginstuk Maastricht uit was veel mooier dan het beginstuk vorig jaar, hulde! Arien
Net na de start formeerde zich een eerste peloton van zeker 50 man, met o.a. Reesbeest, concorde, DeRosa, Mario, Daniel en PFW. Deze laatste 2 waren al vrij snel gelost. De deur stond van achter open vandaag. Na de 1e klim keek ik eens om, en waren er nog maar 30 over. Perfect voor mij, ik kon prima volgen! Tweede klim (die naar de bevoorrading): geen probleem. De inschatting was dat de Hestreux dan wel eens het eind kon betekenen van mijn meerijden met de kop. Ik dacht dat het een lange klim was, maar net toen ik besloten had te lossen, zag ik de top liggen . Even doorgeven dus, en op de stuwdam kwam ik warempel terug. Ideaal !!
Dan zou de Desnie, na 80 km, vanuit Spa, mijn zwanezang worden. Helaas, die heb ik net niet gehaald. Op een knikje een km of 5 ervoor trok (volgens mij) Bas van Kan serieus door vooraan, waardoor alles uiteen viel. Daar kon ik absoluut niet mee, en samen met DeRosa moest ik lossen. Vervolgens de Desnie over (van een kant die ik niet kende), de Redoute (waar iemand in een Francaise des Jeux tenue wel heel makkelijk voorbij kwam, niet Philippe Gilbert). Daar stopten mijn gezellen bij de bevoorrading, maar ik reed verder. Solo . Km's lang niemand meer gezien. Pas op de top van de Trasenster (ook weer van een kant die ik niet kende, en waar ik op de top op 30 cm na van m'n fiets werd gemaaid door een idiote beweging van een auto ) kwam ik weer bij wat gezellen.
Toen de Drolenval. Wat een klereding zeg. Toen ik dacht dat ik bijna boven was zei een Belg: 'bij die huizen moeten we nog links'. Ik keek links omhoog, en schrok toch even flink toen ik hoog boven me wielrenners zag. Maar toch nog vrij vlotjes omhoog gereden daar.(…)
Maar een topdag gehad! En daar gaat het om. Moe maar voldaan nu. AJG
Zo dan, dat was echt de mooiste tocht die ik tot nu toe heb gereden in het Limburgse land. Weinig grote wegen, verschrikkelijk mooie hellingen, vooral de Drolenval is echt een supermooie klim met die steile weide waar je tegenaan kijkt en die rij huizen daarboven. De Redoute had ik nog nooit gefietst en me daar lelijk vergist. Ik dacht na het eerste steile stuk er te zijn en dus vol gas daar, helaas kwam er nog een 2e steil stuk!! De Waides daarentegen vond ik wel een hele rare klim. Zat zelfs een stuk afdalen in . Kwa tijd was t natuurlijk helemaal niks maarja kan ook niet anders na 4 maanden met knie problemen eruit gelegen te hebben, een 2 weken pas weer op de fiets en de 1e 100+ tocht. Nogmaals mijn complimenten voor de parcours bouwers want het was op en top genieten.
Pesah
Eén minpunt: de route was vooral gericht om kuitenbijters aan elkaar te vlechten. Ik vond het wat overdreven. Mooie route, maar kan absoluut beter. Leuk om iets nieuws als de Drolenval er in op te nemen, maar laat dat 1 of 2 andere puisten vervallen en vervang die voor wat mooiere klims. Daniel1975Ok, belofte maakt schuld. Ik heb 'm nu gereden en kan dus een oordeel vellen.
Beste Kuitenbijters,
Het is van het goede teveel, luidt mijn kritische reactie. Op zich zijn het allemaal prima klimmen maar niet zoveel achter elkaar. Dat steile straatje voor de bevoorrading ( Ville Haute ) is een leuke vondst maar gecombineerd met én Redoute én Drolenval én de Trasenster wordt het allemaal erg vervelend.
Mijn opmerkingen zouden dus ook de volgende zijn:
Gewoon de Trasenster van de "traditionele" kant, in de regen over zo'n landbouwweggetje rijden met een wegslippend achterwiel maakt de beleving er allemaal niet leuker op. Ik begrijp dat je zoveel mensen niet over allemaal drukke wegen wilt hebben maar de kant van de Trasenster waar ook Klimmen Banneu klimmen over gaat is veel beter te berijden.
Keuze maken tussen of de Redoute of de Drolenval.
Is er geen andere weg uit Spa vandaan, daar zat ook weer zo'n "muurtje" en een Rosier heeft ook weer meer met Rooks te maken. Dingo
Redactie: Hallo Dingo,
Bedankt voor je opmerkingen. Die zijn absoluut welkom. Een aantal daarvan zijn ook bij ons de revue gepasseerd tijdens het uitzetten. Ik zal ze illustreren zonder deze discussie te veel te willen vertroebelen met de technische kant van het parcours-bouwen.
De keuze van de Trasenster is gemaakt op twee gronden:
- de 'onbekende kant' te belichten voor diegenen die er niet zo bekend zijn (het is ook een promo voor de regio)
- het vermijden van de doorgaande weg (zoals je zelf al terecht stelde)
Daarbij is deze landelijker gelegen met mooiere uitzichten (ook niet onbelangrijk in een toertocht)
Een wegslippend achterwiel ligt aan de fietstechniek, niet aan de helling
Vooropgesteld: de Redoute is niet onze favoriet.
Liever de Drolenval. Maar vanuit PR-oogpunt is de Redoute een must (althans dat was hij voordat veel deelnemers hun lof over de Drolenval op het forum gezet hadden). Daarom: Rooks wilde de Redoute, wij de Drolenval , beiden blij gemaakt. Maar touché... het maakte de koers zwaarlijvig. Het roept de vraag op: zouden er minder deelnemers geweest zijn als 'La Redoute' niet op de poster gestaan had?
Vanuit Spa is de Rosier absoluut de mooiste 'uitweg' (naast de Anette et Lubin die we afgedaald zijn), maar gezien het aantal km's waaraan we gebonden zijn was de Desnie de enige optie. Een route via de Rosier had al snel een 20 a 25 km extra opgeleverd (richting Remouchamps). Er is ook nog de Route du Maquisard, maar die meer 'doorgaand' van karakter met meer verkeer. Het blijft een duivels dilemma in die contreien....
Maar nogmaals. We verzamelen alle reacties van de komende dagen en zullen die zeker in overweging nemen.
Merci, Bas
Ik vind de kritiek op het parcours absoluut niet terecht. Het was zwaar, maar te zwaar??? Nee, dus. Niet met 2600 hm over 160 km. De Criq en de GF Eddy Merckx zijn zwaarder: meer hm's en meer km's, en ook flink wat steil werk erin. De langste afstand mag best flink selectief zijn, voor degenen die dat te zwaar vinden is er de kortere afstand.
Ik zelf als veelrijder van cyclos en toertochten (ook in die streek) was aangenaam verrast door het parcours. Van de 9 geklassificeerde hellingen had ik er 5 nog nooit beklommen. Dat gebeurt me niet te vaak. Trasenster, Desnie, Hestreux: bekende wegen voor me, maar niet langs de kant waar we gisteren reden. Drolenval: nooit gedaan, heel mooi maar wel mega-zwaar, maar de SRC moet ook een scherprechter hebben. Deze dus.
Dus ik zou er toch voor willen pleiten het parcours niet te veel te wijzigen voor volgend jaar. Een klassieker wordt immers ook pas een klassieker na een aantal jaren, maar vooral ook als de deelnemers het parcours als klassiek, met een eigen karakter ervaren. Pas dan kan de Steven Rooks CLASSIC ook echt een CLASSIC worden. AJG
Hoewel ik met die steile krengen slecht overweg kan moeten ze er wel in blijven vind ik,hoe moeilijker hoe uitdagender. Rolf
Hij was inderdaad zwaar, dat heb ik gemerkt met mijn hoeveelheid kilo's. Toch is overal goed naar boven te fietsen, kwestie van goed schakelen en de juiste instelling. Voor mij hoeft de route zeker niet aangepast te worden, zodat het inderdaad uit kan groeien tot een echte klassieker. Alle ingrediënten hiervoor zijn m.i. aanwezig. Bontempi
Over het parcours maar dan bij de 110 km:
tussen 55 en 95 was het een opeenvolging van klimmen om daarna vrijwel niets meer tegen te komen. Misschien iets meer spreiden. RBR
Redactie: we steken er veel energie in, maar bergjes spreiden? ..... sorry RBR. Moeder natuur gaf ons de heuvels en Rooks de startplek (...en finish).
"We zullen bergen werk verzetten, maar kunnen geen heuvels spreiden..."
Mijn mening t.a.v. het parcours: ik vind dat de heren Kuitenbijters een prachtparcours hebben neergezet. Ik zou er, zoals anderen ook al hebben vermeld, niets meer aan gaan wijzigen, maar deze tocht op dit parcours laten uitgroeien tot een echte 'Classic'. De twee klimtijdmetingen zou ik laten plaatsvinden op La Redoute en op de Drolenval, zondermeer de klimmen welke in de toekomst de 2 grote namen van deze tocht kunnen gaan worden (zonder de onbekende kant van de Trasenster tekort te willen doen: laten we ook deze erin houden: de 'vlakke' kant zit immers al in KBK).
Ik heb zelf tot nu toe slechts een tocht in deze omgeving gereden, die ik nog mooier vond, nl La Petit Fleche vanuit Spa. Vooral de finale van deze tocht is schitterend met als toppertje Le Thier de Coo. Knecht van Bert
Wielertoerist.be
net terug. Mezelf ram naar de kloten gereden. Dit parcours was er zoals Thomas zei 'er zwaar over'. Ver-schrik-ke-lijk. Geen moment vlak. Telkens stijgen of dalen. Meer dan 2600HM in totaal. Verslag volgt nog wel. Nu eerst op mijn effen komen lyot
… inderdaad. Een verschrikkelijk zwaar parcours!!!
Mijn grote probleem is de steil van de klimmen. Geen probleem met de totaale hoogte... maar in de 7de beklimming heb ik de eerste gelost. Zij gingen niet snel maar ik ging HEEL traag, ongeloofijke. Lorenzo
Eerder onverwachts nam ik deel aan deze cyclo.
Maar ik heb echt genoten, een schitterend parcours : tal van, voor mij althans, onbekende hellingen, (...)
Voor zij die de tijd namen om eens rondom hen te zien : schitterende vergezichten : zowel te Limbourg, Spa, ... als op de venijnige helling Drolenval... Fantastisch gewoon weg...
Dit parcours staat voor mij naast dit van de Waalse Pijl, en dit vooral omdat men het aandurfde om wat minder bekende hellingen te programmeren. VI Ardenner
veel plezier
guido roosen 2008-04-30 00:36:12
Aan alle kuitenbijters enn andere fanaten: veel succes komende donderdag. Helaas kan ikniet van de partij zijn. Wel een leuke reden trouwens! Zal tijdens een lekker koel glas bier aan jullie denken.
Super route !!!!
Xavier van Aubel 2008-04-25 14:34:25
Deze route ziet er echt super uit. Ik hoop dat mijn conditie goed genoeg is en dat ik daardoor de 170 KM variant kan gaan rijden. Het lijkt me echt leuk.Groeten Xavier van Aubel hardfietsen.nl
ikiro 2008-04-21 20:35:10
Mooie route', 'Interessant. De aanloop naar de Hestreux is min of meer gelijk aan wat ik vorig tijdens de Hemelvaart heb gebruikt om een groepje onervaren klimmers de Hoge Venen in te loodsen, echter wel met een leuker begin (Pietersberg, Zusserdel, Hallambaye, Vise, Richelle, Dalhem, Mines Blegy, Julemont, Val Dieu). Voor dit jaar had ik een aanloop door het Heuvelland, Rullen en de afdaling van Les Waides naar Dalhem in het koersboek geschreven. Maar aangezien we pas rond twee uur uit Maastricht vertrekken zal ik die afdaling van Les Waides maar door die van Saint Jean-Sart vervangen. Dus iig heel erg bedankt voor deze info .Waar ik zelf altijd mee zit te worstelen is de traverse van Val Dieu naar Clermont. Tot Froidthier is dat tegenwoordig een mooi lopende strook asfalt door de prachtige vallei, maar vanaf Froidthier een vervelend stuk vals plat door een niet al te inspirerende omgeving dat je langzaam in slaap wiegt. Gelukkig is daar het wegdek in Clermont dat je wakker maakt zodat je weer helemaal fris bent als je de laatste bocht Limbourg in komt stormen (gaan daar strobalen komen te staan?) Bij nadere inspectie: prachtig dat bovenstaand kaartje doet vermoeden dat tussen KB1 en KB2 sprake zou zijn van een vlakke koers. Schoon werk mannen! Jullie hebben van een redelijk saaie koers een kuitenbijters-uitdaging eerste-klasse gemaakt.
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
